Experience when COVID-19

Student Life
260720

Assalamualaikum guys,
Lama Nurul tak bersiaran kan, ada yang rindu ke?

So harini Nurul akan ceritakan pengalaman Nurul ketika Coronavirus Disease 2019 (COVID-19).

Seperti yang semua maklum COVID-19 ni virus yang sangat merbahaya dan merebak melalui sentuhan. Seperti yang korang semua maklum, virus COVID-19 ni terjadi di Wuhan, China. Ada dakwaan yang mengatakan virus ni terjadi sebab mereka makan binatang yang eksotik dan pasar yang jual binatang eksotik tu kotor. Ada juga yang kata virus tu daripada kelawar. Entah la, Nurul pun tak pasti.

Walaubagaimana pun kita dinasihatkan supaya:-

1. Sentiasa membasuh tangan. Nak keluar kena basuh tangan. 

2. Pakai mask. 

3. Tak boleh sentuh-sentuh walaupun untuk bersalaman.

4. Bawa hand sanitizer.

5. Jaga penjarakan sosial. Tak boleh berhimpit, tak boleh bersesak-sesak. 

Mula-mula memang tak biasa tapi lama-lama dah jadi rutin kan.

Nurul nak ceritakan pengalaman ketika COVID-19 ni sebab Nurul percaya mesti setiap orang berbeza keadaannya ketika hadapi COVID-19 ni. Bagi Nurul, masa Malaysia umumkan perintah berkurung pada 18/3/2020. Pada tarikh tu, Nurul kat Kota Bharu. Semua orang dah balik waktu tu, Nurul je kat rumah sewa. Kenapa tak balik lagi? Sebab tak balik rumah lagi sebab Nurul nak siapkan assignment sebelum balik. Kalau kat rumah, line slow, wifi tak ada. Jadi siapkan cepat-cepat baru lah boleh balik. Nanti tak payah fikir pasal asignment dah. 20/3/2020 barulah Nurul balik. Selalu kalau balik Nurul balik naik bas je. Tapi disebabkan COVID-19, awal-awal lagi family dah pesan jangan balik naik bas, diaorang akan ambik.

20/3/2020 pagi-pagi lagi abah datang ambik. Membebel jugak lah sebab semua orang dah balik, tinggal Nurul je. Sebenarnya masa Nurul kat rumah sewa tu Nurul tak tengok berita tau. TV rosak, handphone pun bukan tengok berita pun, buat benda lain. Okay ni salah diri sendiri. Sebab tu lah, Nurul tak tahu langsung pasal COVID-19 ni. Rasa macam virus biasa je ni. Tapi masa duduk kat KB tu tengok semua kedai dah tak buka kecuali TESCO la. Tapi kalau nak pergi pun tak boleh, sebab masa tu tak ada mask.

Nurul bukannya tak nak beli mask tau waktu tu, tapi semua dah habis. Face mask habis, hand sanitizer pun habis. Masa mula-mula tu cuak la juga, paranoid bila kat TESCO, sebab ramai orang kan. Tapi kejap je rasa paranoid tu, lepas tu okay je.

Bila on the way nak balik tu, ada polis tau kat jambatan. Bila tengok diaorang buat pemeriksaan tu, menakutkan jugak la. Walaupun kita tak ada buat salah, tapi still takut. Abah pula takut kereta tak lepas jambatan tu. Takut kena u-turn, tapi nasib baik tak ada apa-apa masalah. Lepas daripada tu, berkurung la kami anak-baranak kat rumah. Abah je keluar beli barang dapur.

Selalunya ma yang beli barang dapur, tapi disebabkan perintah berkurung ni ketua keluarga yang kena keluar, abah la kena keluar dan beli. Biasalah bila tak biasa beli mesti ada barang yang abah tersilap beli sekali-sekala.  

Adik Nurul lagi senang, sebelum COVID-19 ni pun dia memang berkurung dalam bilik (main game, tidur) jadi tak ada masalah la untuk dia. Tak ada lah macam cacing kepanasan macam orang lain.

Bila dibenarkan keluar baru kami keluar. Tapi hikmahnya perintah berkurung ni untuk keluarga Nurul, kami dah mula sembahyang berjemaah untuk terawih, lepas Ramadhan kami teruskan lagi. Walaupun bukan untuk semua waktu, tapi solat isyak kami berjemaah. Okay la kan, daripada tak ada langsung.

So, itu lah serba sedikit pengalaman Nurul keika COVID-19 dan PKP.

Pengalaman korang ketika COVID-19 & PKP pula macam mana?

Thank you dear, sudi baca my blog. If you want to share anything, just comment okay.